Ekim 15, 2012

kasvet

bu sene geçsin. 
yalvarıyorum. güzel geçsin.
şu kadar sıkıntıya, sinir krizine değsin.
özleme, kavgaya, kendimi çaresiz hissettiğime, anlatamadıklarıma, yapamadıklarıma, yapamayacaklarıma değsin. güzel olsun be. hiç hak etmemiş de değilimdir değil mi? iyi olur değil mi?
gözüm, kalbim, ruhum umudu görebilirken, bu kadar içimin daralmasına değsin bu sene. ne olur ki? bir derin nefes alsam, bir kere desem ki başardım. bir kerecik de olsa yeterli olabilsem kendime. huzurlu yanımı görebilsem, gösterebilsem.
çocuklar gibi olabilsem hep. hayallerimi sarıp sarmalaya bilsem. 

6 yorum:

Adsız dedi ki...

Şimdi öyle çocuk gibiyim ki..

ne yaptım biliyormusun.

kuzinanın üstüne soyduğum mandalina kabuklarını koydum.

acayip hoş bir koku.

arkadaşın.

tosbağanın dünyası dedi ki...

gönlünden geçen tüm güzellikler seninle olsun

PrensesFiona dedi ki...

''geçse de yolumuz bozkırlardan, denizlere çıkar sokaklar..''
umutsuzluk yasak! ;)

kahvenin seki makbuldür dedi ki...

arkadaşım'a,
oh senden şanslısı yoktur tam da o vakitlerde. imrendim.

tosbağanın dünyası'na,
çok yara açmadan olsalar keşke..

PrensesFiona'ya,
umutsuzluk fazla içime içime geliyor ya bu ara. sen bana kızsana zaman zaman.

PrensesFiona dedi ki...

sevgili kahvenin seki,
sana kızmaktan çok bir dize yazabilirim, daha çok etkili olacağına inandığım...
şöyle ki:
''umut'un içinde mut varsa,
umutsuzluğun içinde de umut''

ben de umutsuzluğun dibine vurduğum günlerdeyim ama umutsuzluğun içindeki ufacık umuda da sarılmış durumlardayım.
yoksa düşeceğim ama ayakta kalmak zorundayım!

kahvenin seki makbuldür dedi ki...

PrensesFionam,
Dizeler iyi ki varlar. Sağol güzel dostum.