pencere de

her şey pencereme ay düştüğünde başlamıştı. belki yine olur ve biz yine birbirimizi tanımaya çalışırız.

s.çmak

kaybetmeyeceğini düşünmek... ne aptalca. 

bir gün beklediklerini kaybedersin: iki satır yazı, bir şarkı gibi çok bir şey de değildir sözünü ettiklerim. zaman geçer kayıkların hepsini bir göle çürümeye bırakırsın. çünkü bilirsin ki okyanuslara gitmek mümkün değildir artık. dolayısıyla kayıkları görmek hüzün verir. sonra gömersin kafanı, kesersin muhabbeti insanlarla, bir başına olursun. zamanlar geçmeye devam eder: 

herkes olursun. 

zaten kalmaz üzüntü o vakit. hiç bir şey kalmaz: ne bir bardak çaya sevinirsin ne ara ara cigara içmek istersin. bir balkan ezgisinde rakı içmenin düşüncesi seni sarhoş ederken bunun ne kadar fuzuli olduğu kendine telkin eder durursun her gün oturmuş saçma sapan bir dizi izlerken televizyonda. ve buna inanırsın da. ee ne de olsa hayat: aşk olmadan; sırf üremek için sevişmek, yemek yemek, sıçmak ve de uyumak içindi. 

belki de her türlü onursuzluğu özümsemek için sessizlikti hayat?

üvercinka

fotoğraf: kahvenin seki makbuldür

kaynak: sevda sözleri

karanfilli çay

çok dertleşesim var. o kadar çok ki anlatasım..

sırasız.
öylesine.
üstelik bir konu bile yok. bir başlığım hiç yok. sesim titriyor.

dinleseniz ya beni ama gözlerime bakmayın, lütfen. çok utanıyorum, sebebi de yok. çoğu kimse gibi bende gözlerini kaçıranlardanım. kabul edin kaçak bakışlarımı, ne kaybedersiniz ki?

karanfilli çay yaparım size. içeriz.

kırık

başka bir kıtada uyanmak.. belki okyanusu içime çekmek:

artık kuramadığım hayallerden.

hayallerimi gerçekleştirenlere selam olsun. arkalarından bakakalan bana ise afiyet olsun.

ben hep anakara'dayım. çakıldım kaldım. beklerim.

içimin bulutları yağmur yağdırsın diye bir şarkınız var mı ödünç?

sek

anakara'da bir başıma gibiyim. sokaklar üzerime basıyor.

gel de mutlu ol

ya bu boşa giden bahar günleri? onlar ne olacak?

tekerleme

çocukluk arkadaşım, sen neden büyümeye bu kadar meyil ettin ki? aşk insanı büyütmez halbuki. aksine sokaklar boyu bisiklete binmek istersin, hiç yorulmazsın; tam iki gökyüzülük uçurtma uçurursun. 

büyümek bana göre değil.

saklambaç oynarken saklandığım yerde korkmayayım diye içimden tekerlemeler söylemeliyim. yağmurlardan sonra su birikintilerinde zıplamalıyım. anneme, babama hep sarılmalıyım. kardeşimin çikolatalarını afırmalıyım.

aşk senin sandığın gibi değil çocukluk arkadaşım.

devretmez

hep bir kavga hali:

onla, bunla, hayatla. ve bitmeyecek de, belli. bari kırmasak, kanatmasak birbirimizi. 

ağızdan kötü şeylerin çıkması ne kolay değil mi? 

oysaki iyi olmam tam 4 ayımı almıştı.

mutluluklar bir önceki aydan devretseydi, idare ederdik be arkadaş.

uzaklaşmak

belki diyorum bir gün, yağmurlu bir anakara ikindisi çıkarız yola. hayatımızdan uzaklaşan dostlara sarılır da öyle gideriz buralardan. kulağımızda ülkemizin ezgileri ama bambaşka coğrafyalarda bir hayalin peşinden koşarız bizde. olur ya, korkmayız bizde. sonuçta en korkunç vakit: sabaha karşı 4' teki karanlık, yalnızlık. sarılıp uyuyunca korkulacak bir şey kalmaz ki. bir sürü türk çayı alırız yanımıza. keşke simit bayatlamasa; anakara simiti sardırırız bir sürü. zaten akşamları 3 simit 50 kuruş.

yağmur

yağmur var.
çay için, anakara'yı sevin.

uzun uzun

yazsan ne olur?

hüsnü arkan/yalnız değiliz

"korkma yanımda kal şarkılar gibi..
...
bir yelken
bir dümen
bir de sen
deniz başlıyor."

"madem yalnız değiliz, bize bir şey olmaz."

ne de güzel oldu  bu mevsimde.

selam olsun!

dünya emekçi kadınlar günü.

tüm kadınlara selam olsun!

kpss

insanlar kitaplardan uzak dursun, daha az şarkı dinlesin, daha çok uykusuz kalsın ve huzursuz olsun diye var şu kpss. adam akıllı yazamıyorum bile, sohbetin dibine vura vura içemiyorum kahvemi.

kitaplar alıyorum bir sürü, ilk sayfasına adımı yazıyorum sonra tarihi sonra şehrimi.

o kadar. 

okuyamıyorum. 

yolları, yolculukları istemem 4 kat fazlalaşıyor ama gitmem bir o kadar imkansızlaşıyor. çalışma masam, soru bankalarım, cep kitaplarım, fosforlu kalemlerim... sevişiyoruz.

umudum, 

üzerinde anakara, 2012 ve anakara, 2013 yazan kitaplarımı bu eylül de deniz kokusunu içime çeke çeke bambaşka bir şehirde, bambaşka bir iklimde okuyabilmek.

ve öğrencilerim: güzel bakışlı gerçek gülüşlü kız ve erkek çocukları.
çabam,
kavuşmak için. 

ben bu kadar umutluyken ve güçlüyken iyi olur değil mi?

şubat 27

"gitmekle gidilmiyor ki… 

 gitmekle gitmiş olamazsın; gönlün kalır, aklın kalır, anıların kalır."

                                                                                        C.S.

akdeniz kadar güzel dostum,

on gündür ne cümleler kurdum, neler yazdım sildim. bilmiyorsun tabi. 

korktum. çok.

su aksın yolunu bulsun. hep güzellikler diledik, çok dua ettik.  mutlu ol olur mu? uçsuz bucaksız olsun mutluluğun. bunca telaşa, kırgınlığa, korkuya ve özleme değsin seçimin.
aklından hiç çıkarma kardeşim, her zaman yanındayım.
güzel gözlerinden öperim.