Eylül 21, 2011

dün'e

ah anlayabildiklerim; ne kadar azsınız anlayamadıklarımın aksine. ve anlayamadıklarım ne kadar da çoğalıyorsunuz gün be gün. tıpkı "dün" gibi, anakaram'da patlayan o bomba gibi. anılarında kocaman bir gürültü oluşturulan o küçücük çocuklar, yakınlarını kaybetme korkusu yaşayan insanlar, yerle bir olan sokak, çocuğunu morgta teşhis etmek zorunda kalan baba... hayır dünyaya bu kadar üzüntü getirmeye hakkınız yok. ve ben hiç anlayamayacağım insanın insana bu denli nefret büyütmesini.

2 yorum:

K.C.S. dedi ki...

Tiksiniyorum tüm bu hallerden.

kahvenin seki makbuldür dedi ki...

orası öyle güzel bir sokaktır ki. güzel olanı, yok eden iğrenç yaratıklar var yeryüzünde. ben de iğreniyorum.